Traducir un libro del rumano al portugués
Reciba un borrador completo de su libro, del rumano al portugués. Otro modelo revisa cada fragmento en busca de errores graves y el traductor corrige lo que encuentra. Recomendamos una revisión humana antes de publicar.
Antes de que un libro en rumano llegue al traductor a portugués, el motor lo divide en bloques y conserva el orden de los capítulos. Las comprobaciones de código se aplican a cada bloque antes de que cualquier juez lo lea. Un resultado vacío, un alfabeto equivocado, una longitud muy alejada del original, texto del original que queda sin traducir, un bucle repetido y texto escrito en otro idioma se detectan en este paso. Después, un segundo modelo lee cada pasaje en busca de errores graves, el traductor corrige lo que encuentra, y el texto final en portugués vuelve a tu archivo en el formato que enviaste.
Los nombres son el punto donde más a menudo falla un libro largo en rumano, así que el motor crea un glosario de los nombres y títulos de tu libro y mantiene cada uno fijo de principio a fin. Quita las palabras de tratamiento como badea, boierul, coana, colonelul, contele, contesa para quedarse con el nombre, y después traduce el título y conserva el nombre. Un conector dentro de un título (a, al, ale, cea, cel, de) indica un epíteto o el título de una obra, así que esa entrada no se trata como un nombre simple. Los elementos preliminares y finales se copian sin traducir.
El diálogo en un libro en rumano se marca con una raya al inicio de la línea hablada (—), y un libro en portugués usa la misma convención. El motor pide al traductor que mantenga esa convención en cada bloque, para que el diálogo no cambie de estilo de un capítulo a otro.
Convenciones que el motor aplica a portugués: las líneas habladas empiezan con una raya y nunca van entre comillas, aunque el original las use, mientras que « » solo se usa para una palabra o título citado dentro de una frase. Los títulos se pasan a minúscula en mitad de una frase (o conde, o capitão), pero Senhor se mantiene con mayúscula ante Deus. Las letras parecidas de otro alfabeto se sustituyen por la letra latina.
Los falsos amigos son palabras que se parecen en dos idiomas y significan cosas distintas. El motor todavía no tiene una lista propia de palabras para rumano a portugués, así que este par depende del segundo modelo, que lee cada pasaje frente al original y marca un significado erróneo.
PDF entra, PDF sale. EPUB entra, EPUB sale. TXT entra, TXT sale. DOCX entra, DOCX sale.
Estándar desde 10,00 € por libro, Premium desde 25,00 €. IVA incluido. Ambos niveles usan la misma revisión de errores graves. Premium es un paso de razonamiento más profundo, con menos deslices de redacción, y va primero en la cola. Verá el precio exacto de su libro justo después de subirlo.
Traducimos gratis aproximadamente las primeras 5 páginas del libro, antes del pago. Una muestra por cuenta.
Una muestra de un libro de dominio público
Alexandru Lăpușneanul · Constantin Negruzzi
Original
Tomșa, nesimțindu-se în stare a se împotrivi, fugise în Valahia și Lăpușneanul nu întîlnise nici o împiedicare în drumul său. Norodul pretutindene îl întîmpina cu bucurie și nădejde, aducîndu-și aminte de întăia lui domnie, în care el nu avusese vreme a-și dezvălui urîtul caracter.
Boierii însă tremurau. Ei aveau două mari cuvinte a fi îngrijiți: știau că norodul îi urăște, și pre domn că nu-i iubește.
Îndată ce sosise, Lăpușneanul porunci să împle cu lemne toate cetățile Moldaviei, afară de Hotin și le arse, vrînd să strice prin aceasta azilul nemulțămiților, carii de multe ori, subt adăpostul zidurilor acestora, urzeau comploturi și ațîțau revolte. Ca să sece influința boierilor și să stîrpească scuiburile feudalității, îi despoia de averi sub feluri de pretexte, lipsindu-i cu chipul acesta de singurul mijloc cu care puteau ademeni și corumpe pre norod.
Nuestra traducción
Tomșa, sentindo-se incapaz de resistir, tinha fugido para a Valáquia, e Lăpușneanul não encontrara qualquer obstáculo no seu caminho. Por toda a parte o povo o recebia com alegria e esperança, recordando-se do seu primeiro reinado, durante o qual não tivera tempo de revelar o seu odioso carácter.
Os boiardos, porém, tremiam. Tinham duas grandes razões para estar apreensivos: sabiam que o povo os odiava, e que o príncipe não os amava.
Mal chegou, Lăpușneanul ordenou que se enchessem de lenha todas as fortalezas da Moldávia, exceto Hotin, e mandou-as queimar, querendo com isso destruir o refúgio dos descontentes que, muitas vezes, ao abrigo daquelas muralhas, tramavam conspirações e atiçavam revoltas. Para secar a influência dos boiardos e extirpar os ninhos do feudalismo, despojava-os dos seus bens sob toda a espécie de pretextos, privando-os assim do único meio com que podiam aliciar e corromper o povo.